Щирлиц вървеше по коридора. Изведнъж нещо го тресна с всичка сила по гърба. Щирлиц се просна на пода. Надигна се, огледа се - нямаше никого.
\"Сторило ми се е!\" - помисли си Щирлиц.
Пред телефонна кабина има дълга опашка. Вътре стои мъж, който от 15 минути не е казал нищо. Най-накрая някаква жена от опашката му казва:
- След като не говорите с никого, оставете ни поне ние да се обадим.
- Грешите! Говоря с жена си.