Влиза един македонски воевода в кръчмата и поръчва лута одринска ракия. Порка си той, а по едно време в кръчмата се се чува: "Ке ти го земат коньот бре ахмак!"
Скача нашият воевода, излиза пред кръчмата и гледа двама фесове се мотаят около врания му кон. Вади той чифте пищови и ги разстрелва на място.
Връща се вътре и поръчва още лута одринска ракия - препек.
Минало-неминало време и пак някой се цепи в кръчмата: "Ке ти го земат коньот бре будала!"
Излиза пак воеводата, мръсно разлютен, и гледа пак някакви чалми се въртят покрай конете. Вади патлаците и им отнася фесовете.
Влиза вътре, заръчва руйно цариградско вино и тамъъън да отпие, пак се чува същия глас и пак: "Ке ти го земат коньот бре чукундур!!!"
Воевеодата бесен-почервенял скача да заколи още някой турчин, когато кръчмарят се провиква: "Алоооооу, шахматистите на крайната маса, я по-тихо, ако обичате!"
На строителната площадка бригадирът се обръща към строителите:
- Приятели! Започваме! И помнете: строим солидно, без да крадем, колкото се може по-добре, както само ние умеем, защото строим за себе си!
- А какво ще строим? - питат работниците.
- Изтрезвител!