Северна Африка, пясъци, дюни, змии и гущери. Пилот на Ту-154 аварирал и се приземил разбивайки самолета. Едвам оцелял решава да тръгне пеш, надявайки се да стигне до близкото селище, което се намирало на има няма 300-400 км. Вървял, ден, втори, трети, на 4-тия запасите от храна и вода запривършвали. Но изведниж "О чудо!" видял оазис пред себе си. Тръгнал с бърза крачка натам, но за нещастие, точно пред оазиса спял един змей. Нашият пилот, се подвоумил... В крайна сметка събрал последните си сили който намерил, взел едно дърво което намерил наоколо, и започнал да трепе спящият змей! Бил го, бил го, змея се разбудил и почнал да вика:
- Оуу чеки бе, що ме биеш бе? Стой мирен к`во станало?
Пилотът капнал от умора го загледал и рекъл:
- Е как що бе? Искам да пия вода!
Змея:
- Е пий де, кой ти пречи!?
Поручик Ржевски е целият пребит.
- Господи! Поручик, какво е станало!
- Скарах се с полковника!
- Полковникът е стар, хилав…
- В ръката си държеше бастун!
- А вие?
- В моята ръка бяха гърдите на жена му. Приятно нещо да ви кажа, но в бой абсолютно безполезно!