Мърморила си една баба:
Туй сегашните млади срама си немат. Натискат се по трамваите, цаливат се по входовете..., абе срама си немат! А едно време що беше, ей...
Чекам яз да се мръкне, па да заспат старите. Па после тихо отворим вратата, па се изсулим наповънка, па прибегнем до плето. Па Вуте он доде от другата страна. Па я кат се обърнем и дигнем полите, па Вуте пусне потурите, па срам, срам, срам!
А то туй сегашните млади срама си немат!
- Защо плачеш? - попитал един минувач дете, което плачело на централната улица.
- Мама ми даде левче, а аз го изгубих.
- Ето ти левче, недей плака.
Детето взело левчето и заплакало още по-силно.
- Защо плачеш пак?
- Защото, ако не бях си изгубила левчето, сега щях да имам две левчета...